Результаты поиска
- Ул бураларны бурап, йорт-мунчаларны чутлап салып куя инде, мин сиңа әйтим, умарта оясы кебек итеп, эзенә эзен, җебенә җебен китереп. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Ул тәрәзә кысаларын, кәчәкләрен, өлгеләрен ясап җибәрә, йөзлегенә йөзлеге, ыргысына ырымы, чәчәгенә чугы пар килеп тора. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Дөрес, әүвәле аның булганлыгына шикләнеп карадылар. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Зәки абыйның кулы тияргә өлгермәгән мунча һәм сарайлар ишелеп, халыкның балта тота белүчене тирә-күрше яклардан биш бәясенә яллатып китерер көннәре дә җитәр дип, элекләрне һичкем уйламаган шул. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Ул минем җиде карак хакындагы сүзләремне колагына элергә өлгергән икән. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Ул соравына җавап көтте. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- әйтелеп куелуга, шунда ук сүземнең койрыгына үзенекен тагып, безне бетереп кыстарга тотынды:. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Ай үзенең урак очын каршыдагы калкулыкның бәгырь төбенә кадаган. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- Хәзер ул аның җырына кушылып китәр сыман. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»
- мөдәмирне озатып калган басма аша чыгып, чишмә янына таба күтәрелә бирдек. Яхин Фәрит . Мөдәмир, яки «Тәрәзә төбең үрмә гөл!..»